ரேவதி மற்றும் அனுஷா – tamil lesbian sex story
ரேவதி, 28 வயது. சென்னையின் ஒரு சிறிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் தனியாக வசித்து வந்தாள். ஹார்மோன் சிகிச்சையை நான்கு வருடங்களாகத் தொடர்ந்து வரும் அவளது உடல் இப்போது மென்மையான வளைவுகளைப் பெற்றிருந்தது. மார்பகங்கள் சிறிய ஆனால் உறுதியான முனைகளுடன் தெரியும் அளவுக்கு வளர்ந்திருந்தன.
இடுப்பு சற்று அகன்று, தொடைகள் மெல்லிய கொழுப்புடன் மிருதுவாக இருந்தன. முகம் பெண்மையின் மென்மையைப் பெற்றிருந்தாலும், குரல் இன்னும் சற்று கனமாகவே இருந்தது. அவள் முடி நீண்டு தோள்களைத் தொடும் அளவுக்கு வளர்ந்திருந்தது. பாவாடை-சட்டை அணியும் போது தன்னை முழுமையான பெண்ணாக உணர்ந்தாள். ஆனால் இன்னும் அறுவை சிகிச்சை செய்யவில்லை. அந்த உண்மை அவளுக்குள் சில சமயம் கசப்பை ஏற்படுத்தினாலும், தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளும் பயணத்தில் அவள் நிதானமாக நடந்து கொண்டிருந்தாள்.
அனுஷா, 32 வயது. உயரம் 5’10”. ஒரு பெரிய IT நிறுவனத்தில் மேலாளராகப் பணியாற்றும் அவள் தோற்றம் பார்ப்பவர்களைத் திருப்பும் வகையில் இருந்தது. நீண்ட கால்கள், அகன்ற தோள்கள், மற்றும் உறுதியான உடலமைப்பு. அவள் குரல் ஆழமானது, நடை தன்னம்பிக்கை நிறைந்தது. காதல் விஷயத்தில் அவள் எப்போதும் ஆண்களை விட பெண்களின் மென்மையை விரும்பினாள். ஆனால் இதுவரை உண்மையான உறவு எதுவும் இல்லை. தனிமை அவளை அடிக்கடி தொந்தரவு செய்தது.
இருவரும் முதன்முதலில் சந்தித்தது அந்த குடியிருப்பின் கூரைத் தோட்டத்தில். மாலை 7 மணி. மழை பெய்து முடிந்திருந்தது. ரேவதி தன் செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மஞ்சள் நிற பாவாடை சற்று ஈரமாகி உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. அப்போது அனுஷா மேலே வந்தாள். ஜீன்ஸ் மற்றும் லூசான டி-ஷர்ட்டில் அவள் உயரம் இன்னும் அதிகமாகத் தெரிந்தது.
“அழகான செடிகள்,” என்று அனுஷா புன்னகையுடன் சொன்னாள். அவளது குரல் ரேவதியின் முதுகில் ஒரு சிறு நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
ரேவதி திரும்பினாள். அனுஷாவின் உயரத்தைப் பார்த்து சற்று பின்னால் நகர்ந்தாள். “நன்றி… நீங்க புதுசா வந்திருக்கீங்களா?”
“ஆமா. இரண்டு வாரமா. அனுஷா.” அவள் கை நீட்டினாள்.
ரேவதி தன் சிறிய கையை அவளது பெரிய உள்ளங்கையில் வைத்தாள். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த வெப்பம் அவளது உடல் முழுவதும் பரவியது. “ரேவதி.”
அன்றிலிருந்து அவர்களது சந்திப்புகள் அதிகரித்தன. சில சமயம் காபி அருந்த, சில சமயம் தோட்டத்தில் உரையாட. அனுஷா ரேவதியின் மென்மையான புன்னகையையும், அவள் பேசும் போது கண்களில் தெரியும் தயக்கத்தையும் ரசித்தாள். ரேவதி அனுஷாவின் உயரமான உடலமைப்பையும், அவள் பார்க்கும் போது ஏற்படும் பாதுகாப்பு உணர்வையும் ரசித்தாள்.
ஒரு மழை நாள் இரவு. மின்சாரம் போயிருந்தது. ரேவதியின் வீட்டுக்கு அனுஷா மெழுகுவர்த்தியுடன் வந்தாள்.
“தனியா இருக்கீங்களா? பயமா இல்லையா?” அனுஷா கேட்டாள், அவள் குரல் மெல்லிய இருளில் இன்னும் ஆழமாக ஒலித்தது.
ரேவதி தலையசைத்தாள். “சற்று… ஆனா இப்போ நீங்க வந்ததும் சரியாச்சு.”
அவர்கள் பால்கனியில் உட்கார்ந்து மழையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அனுஷாவின் தோள் ரேவதியின் தோளைத் தொட்டது. இருவரும் அசையாமல் இருந்தார்கள். அந்தத் தொடுதலின் வெப்பம் மெல்ல மெல்ல அவர்களுக்குள் ஏதோ ஒன்றைத் தூண்டியது.
ரேவதியின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. அனுஷாவின் பெரிய கை மெல்ல அவளது கையைப் பற்றியது. விரல்கள் பின்னின. எந்த வார்த்தையும் இல்லை. வெறும் மழைச் சத்தமும், இருவரின் சுவாசமும் மட்டுமே.மழைச் சத்தம் அடங்காமல் இருந்தது.
மெழுகுவர்த்தியின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் இருவரும் பால்கனியில் சாய்மான நாற்காலிகளில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அனுஷாவின் நீண்ட கால்கள் சற்று நீட்டப்பட்டிருந்தன. ரேவதியின் முழங்கால் அவ்வப்போது அனுஷாவின் தொடையைத் தொட்டு விலகியது. ஒவ்வொரு முறையும் ரேவதி சற்று நடுங்கினாள்.
“இந்த மழை… எப்பவும் இப்படி தனிமையை அதிகப்படுத்திடும்,” என்று அனுஷா மெதுவாகச் சொன்னாள். அவள் கை இன்னும் ரேவதியின் கையை விட்டு விலகவில்லை. விரல்கள் மெல்ல மெல்ல அசைந்து, ரேவதியின் மெல்லிய விரல்களை வருடின.
ரேவதி தலைகுனிந்து புன்னகைத்தாள். “ஆமா… நான் முன்னாடி எப்பவும் தனியாதான் இருந்தேன். உறவு விஷயத்துல… கொஞ்சம் பயம் இருந்துச்சு.”
அனுஷா சற்று நெருங்கி உட்கார்ந்தாள். அவளது தோள் ரேவதியின் தோளை முழுமையாகத் தொட்டது. “பயமா? ஏன்?”
ரேவதி சில விநாடிகள் மௌனமாக இருந்தாள். அவளது மார்பு மெல்ல எழுந்து விழுந்தது. “நான்… முழுசா பெண்ணா இல்லைன்னு நினைக்கும் போது. ஹார்மோன் எடுக்க ஆரம்பிச்சு நாலு வருஷம் ஆச்சு. உடம்பு மாறிட்டுச்சு… ஆனா இன்னும் சில விஷயங்கள் மாறல. அதனால முன்னாடி ஒரு ரெண்டு உறவு முயற்சி பண்ணினேன். ஆண்களோட. ஆனா… அவங்க என்னை புரிஞ்சுக்கல. ஒரு பையன் சொன்னான், ‘நீ அழகா இருக்க, ஆனா போதாது’ன்னு. அதுக்கப்புறம் யாரையும் நம்பவே இல்லை.”
அவள் குரல் சற்று உடைந்தது. அனுஷா உடனே தன் பெரிய கையால் ரேவதியின் கையை இறுக்கினாள். “அவன் முட்டாள். நீ அழகா மட்டும் இல்ல… உண்மையானவ. அதான் முக்கியம்.”
ரேவதி தலையை மெல்ல தூக்கி அனுஷாவைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் வெட்கமும், நன்றியும் கலந்திருந்தது. “நீங்க… உங்களுக்கு?”
அனுஷா பெருமூச்சு விட்டாள். அவள் இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி, தன் தொடையை ரேவதியின் தொடைக்கு சற்று அழுத்தினாள். ஜீன்ஸ் துணியின் வழியே அந்த வெப்பம் உணரப்பட்டது. “நான் பல வருஷம் ஆண்களோட டேட்டிங் பண்ணினேன். எல்லாம் சும்மாதான். ஒரு பையன் இருந்தான் — உயரமா, ஸ்ட்ராங்கா.
ஆனா அவன் என்னோட சுதந்திரத்தை புரிஞ்சுக்கல. எனக்கு பெண்களோட மென்மை பிடிக்கும். ஆனா அதை ஒத்துக்கிட்டு வெளிய வர ரொம்ப நாள் ஆச்சு. கடைசியா ஒரு பெண்ணோட இரண்டு மாசம் இருந்தேன். அவளும் என்னை விட்டுட்டா. ‘நீ ரொம்ப டாமினெண்ட்’னு. அதுக்கப்புறம் தனியாதான்.”
இருவரும் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தார்கள். மழை இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமானது. குளிர் காற்று வீசியது. அனுஷா தன் கையை மெல்ல ரேவதியின் தோளில் போட்டாள். “குளிருதா?”
ரேவதி தலையசைத்தாள். வெட்கத்தால் அவளது கன்னங்கள் சிவந்தன. அவள் மெல்ல அனுஷாவின் மார்புக்கு சாய்ந்தாள். அனுஷாவின் உயரமான உடல் ரேவதியை முழுமையாக மூடியது போல் இருந்தது. அவளது மார்பகங்கள் அனுஷாவின் பக்கவாட்டில் மெல்ல அழுந்தின. இருவரும் சுவாசம் பிடித்துக் கொண்டார்கள்.
“உன் முடி நல்லா வாசனை அடிக்குது,” என்று அனுஷா மெதுவாகச் சொல்லி, ரேவதியின் தலைமுடியில் முகம் புதைத்து முகர்ந்தாள். அந்தச் செயலில் இருந்த மென்மை ரேவதியை உள்ளுக்குள் நடுங்க வைத்தது.
ரேவதி தன் கையை அனுஷாவின் இடுப்பில் வைத்தாள் — தயக்கத்துடன், வெறும் தொடுதலாக. “நீங்க… ரொம்ப உயரமா இருக்கீங்க. எனக்கு பாதுகாப்பா இருக்கு.”
அனுஷா சிரித்தாள். அவள் ரேவதியின் இடுப்பை மெல்ல இழுத்து இன்னும் நெருக்கமாக்கினாள். அவர்களது தொடைகள் முழுமையாக ஒன்றோடொன்று ஒட்டின. எந்த அவசரமும் இல்லை. வெறும் மெதுவான, தயக்கமான நெருக்கம். அனுஷாவின் விரல்கள் ரேவதியின் முதுகில் மெல்ல வருடின — மிக மெதுவாக, எதையும் கேட்காமல்.
“இப்படி இருக்கலாமா?” அனுஷா காதோரமாகக் கிசுகிசுத்தாள்.
ரேவதி “ஆமா…” என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னாள். அவளது உடல் முழுவதும் சூடேறியது. ஆனால் அவள் இன்னும் வெட்கத்துடன் அனுஷாவின் மார்பில் முகம் புதைத்துக் கொண்டாள்.
மழை தொடர்ந்து பெய்து கொண்டிருந்தது…
தொடரும்